7 wonders Tag

กลับมาส่งการบ้านใหพี่เอมิคนสวยค่ะ..รึว่าบี1ของเรานั่นเอง..
สารภาพเลยค่ะว่า..ค้างแท็กนี้ไว้นานมากๆเลย หลังจากที่Bag Tagไปแล้ว
ก็ว่าจะต่อด้วย 7 Wonders Tag แต่ด้วยความที่คิดไว้แล้วก็ไม่ได้อัพ
จนเผลอลืมไปเลย..พูดง่ายๆว่าเกเรไม่รับผิดชอบการบ้านว่างั้นเถอะ
(ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวที่สวยหรูหรอกน่า..) กลัวโดนคุณครูตีจังเลย..แห่ะๆ
แต่ว่าคุณครูคนนี้ทั้งสวย ทั้งน่ารัก แถมใจดีอีกต่างหาก (ยอกันเข้าไป..อิอิ)
คงไม่ทำโทษเด็กนักเรียนน่ารักๆอย่างเราหรอกเนอะบี1 โฮะโฮะ..

1.ชีวิต
การที่คนเราได้เกิดมาบนโลกมนุษย์นี้นั้น นับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดสำหรับฉัน
เพราะว่า ลองนึกย้อนกลับไปดูสิ เมื่อคราวที่พระเจ้าสร้างโลกน่ะ
ก็สร้างมนุษย์หญิง-ชาย คู่หนึ่ง ให้บังเกิดบนพื้นโลก แล้วก็สืบเชื้อสายเผาพันธ์กันมาเรื่อยๆ
จนกระทั่งมีมนุษย์หลายล้านคนทั่วโลก ทำให้มนุษย์เป็นเจ้าอาณาจักครอบครองโลกใบนี้
จนเกิดวิวัฒนาการต่างๆอย่างมากมายไม่มีที่สิ้นสุด
ลองคิดดูสิ..เมื่อก่อน เราเองก็เป็นแค่เพียง ฝุ่นละออง รึว่าเซลล์หนึ่งที่อยู่ ณ แห่งหนใดก็ไม่รู้
แต่ด้วยบุญ-กรรม นำพาให้เราได้มาเกิดยังโลกมนุษย์แห่งนี้
นับว่าน่าอัศจรรย์จริงๆเลย คนเราได้มีชีวิตเป็นของตัวเอง จริงมั๊ยคะคุณ..?

2.ครอบครัว
แน่นอนว่าคนเราไม่ได้เกิดมาจากกระบอกไม้ไผ่อย่างแน่นอน ต้องมีการพัฒนาความสัมพันธ์
เรื่อยมาระหว่างคน 2 คนจนกระทั่งตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน จนกลายเป็นคำจำกัดความที่เรียกว่า
" ครอบครัว" บ้านฉันมีสมาชิกด้วยกัน 4 คน พ่อ แม่ พี่ชาย และฉัน
บ้านเราเป็นบ้านหลังเล็กๆ ขนาดย่อม 2 ชั้น มีบริเวณหน้าบ้านเล็กน้อย
แต่ว่าแม่ตัดสินใจทำต่อเติมบริเวณบ้านเพิ่ม จากที่จอดรถหน้าบ้าน ทำให้บ้านดูกว้างมากขึ้น
เลยกลายป็นห้องรับแขกไปเลยล่ะ ลงทุนไปไม่มากไม่น้อย แต่มันก็ทำให้ฉันเอง
คิดถึงเจ้าต้นมะม่วง 2 ต้น ที่ปลูกไว้ข้างบ้าน กับ ต้นขนุนอีก 1 ต้น
ที่เวลามันออกลูกมาทีไรก็ไม่ค่อยมีใครหม่ำผลของมันสักเท่าไหร่ แต่พอมันจากฉันไป
ฉันก็คิดถึงร่มเงาของเจ้าต้นไม้ผล 2 ชนิดอยู่เอาการเหมือนกันน่ะ

3.เพื่อน
ถ้าขาดเพื่อนไปนี่ ชีวิตของเราคงจะเหงาแย่เลยล่ะค่ะ..
มีครบทุกรส ทุกความรู้สึกจริงๆ เช่นเดียวกันกับครอบครัวของฉันเอง
ไม่ว่าจะความรัก ความห่วงใย ความใส่ใจ ความเข้าใจ ความเห็นใจ
ครบทุกอย่างจริงๆเลยค่ะ อยากจะบอกเพื่อนๆที่ฉันรักทุกๆคนเหมือนกัน
ว่าฉันยังรัก..ยังคิดถึง..และก็เป็นเพื่อนทุกคนเสมอ
มิตรภาพที่ดีของเรา จะยังคงอยู่อย่างนี้ตลอดไป..รักเพื่อนเสมอ

4.การเรียนรู้
ตั้งแต่เล็กจนโต การศึกษา รึว่าการเรียนรู้สิ่งต่างๆรอบตัวเราถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
พ่อแม่ส่งเราเข้าโรงเรียนอนุบาลตั้งแต่อายุ 2-3 ขวบ ทำให้มีการเพิ่มเติมประสบการณ์ชีวิต
ในด้านต่างๆอย่างมากมาย..จนกระทั่งเราโตเป็นผู้ใหญ่ก็ยังมีการเรียนรู้ การพัษนาตนเอง
ไปในด้านต่างๆอีกมากมาย..ไม่เสียแรงจริงๆนะคะเนี่ย ที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้..

5.หนังสือ
จริงๆฉันไม่ถึงกับว่าเป็นคนรักการอ่านอะไรมากมายนักหรอกค่ะ
ออกจะขี้เกียจซะมากกว่า ยกเว้นเรื่องราวที่ชอบ ไม่ว่าจะเป็น บทความดีๆ
รึว่านิยายซึ้งๆ ก็จะได้เพื่อนๆนี่แหละที่แนะนำให้อ่านบ้าง จนติดหนึบไปบ้างเหมือนกัน
แต่ฉันคงสู้เพื่อนไม่ได้หรอก..อิอิ ก็เจ้าเพื่อนตัวดีเค้า ถือได้ว่า คลั่ง นิยายเลยล่ะค่ะ..
ถือได้ว่า หนังสือเป็นเพื่อนที่แสนดีของฉันได่เลยเหมือนกันนะคะเนี่ย..^^

6.เพลง
ชอบฟังมาตั้งแต่เด็กเลยล่ะ..พี่ชายจะชอบบ่น เวลาฉันร้องเพลงตามเพลงนั้นเวลาฟัง
แห่ะๆ ก็คนมันชอบนี่นา..แต่ก็ไม่ใช่แค่ร้องอย่างเดียวนะคะ ยังเต้นตามเพลงนั้นอีกต่างหาก
จำได้ตอนนั้นที่ชอบมาก ก็พวกวงบาซู คือเพลงน่ะไม่เท่าไหร่ แต่พอดูMVของเค้า แล้วฉันชอบ
หัดเต้นๆ หน้าทีวี เหมือนคนบ้าเลย...555 ขำตัวเองจริงๆ ทำไปได้ไงเนี่ยเรา
พอโตขึ้นก็ยังฟังเรื่อยๆ ฟังจนไปประกวดร้องเพลงด้วยล่ะ..ได้ที่1 ด้วยน๊า
แต่พออีกปี กลับได้ที่ 2 แง่วๆ แต่ก็ไม่เสียใจค่ะ ประกวดที่ไหนน่ะเหรอคะ ก็เวลาที่ โรงเรียนไงล่ะ..อิอิ
ถ้าขาดเพลงไปล่ะก็..ใจฉันคงเฉาน่าดูเลยล่ะค่ะ..

7.คอมพิวเตอร์-อินเตอร์เน็ต
ขาดไม่ได้เลยจริงๆ สำหรับสิ่งสุดท้าย..คอมพิวเตอร์-อินเตอร์เน็ต
สิ่งที่ทำให้ฉันได้พบกับมิตรภาพในโลกไซเบอร์แห่งนี้..
ฉันว่าฉันโชคดีมากเลยนะคะ ที่ได้รู้จักคนดีๆทางอินเตอร์เน็ต
คือจะเห็นจากข่าวว่ามีการล่อลวงอย่างโน้นอย่างนี้
แต่ฉันก็ยังไม่เคยเจอพวกที่ไม่ดีอย่างนั้นค่ะ อาจเพราะว่าฉันคงไม่เคยเจอ
กับพวกเค้าเหล่านั้นในชีวิตจริง..แต่ฉันเชื่อนะ..ว่า
คนที่ฉันรู้จักด้วยทุกคน..เป็นเพื่อนที่จริงใจกับฉัน
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ..

ถือโอกาสลาเพื่อนๆทุกคนชั่วคราวอีกครั้งนึงค่ะ..เย็นวันนี้ก็จะขึ้นกทม.แล้ว

รถออกตอน 1 ทุ่ม 15 ยังไม่จัดกระเป๋าอีกตามเคยค่ะ..อิอิ สงสัยมันคงจะจัดตอนรถจะออก

ล่ะมั้งเนี่ย..แหะๆไปอาทิตย์นึงค่ะ แล้วเจอกันอาทิตย์หน้านะคะ รักษาสุขภาพด้วยน๊า..

คิดถึงเพื่อนๆทุกคนมากมายค่ะ..

สวัสดียามบ่ายค่ะเพื่อนๆ นิคหายไปนานอีกตามเคยค่ะ
ทุกคนเป็นไงบ้าง..สบายดีกันนะคะ?
กลับมาบ้านคราวนี้..อย่างแรกที่รู้สึกเลย..คิดถึงบ้านจัง

ไม่ได้อยู่อาทิตย์นึงยังคิดถึงเลยนะเนี่ย
แล้วนี่ถ้าวันนั้นมาถึงล่ะ? วันที่เราต้องออกไปอยู่ที่อื่น
ที่ที่ไกลแสนไกล..เราคงจะคิดถึงบ้านหลังนี้เอามากๆแน่

พูดแล้วก็ไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย..แต่ทำไงได้
นั่นมันคืออนาคตของเราเชียวนะ..เราเองก็ต้องเข้าใจ
จะละทิ้งมันไปก็ไม่ได้..ต้องยอมรับความเป็นจริง
และพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างให้มันดีที่สุด
เชื่อมั่นด้วยล่ะว่า..เราต้องทำให้ได้..ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้นะยัยนิค

เมื่อวานอย่างที่เขียนคอมเมนท์ไว้ในเอนทรี่ที่แล้วว่าจะอัพบล๊อก
แต่ว่าง่วงๆ เหนื่อยๆด้วย เลยของีบเอาแรงก่อน
วันนี้ตื่นมาตอน 06.48 น. ลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วก็กลับมานอนต่อ
เพราะรู้สึกเพลีย..แล้วก็ยังเช้าอยู่เลยนะเนี่ย
ปกตินี่ถ้าไม่สาย ไม่เที่ยง ไม่ยอมตื่นหร๊อก..อิอิ

จนโดนยายบ่นทุกวันเลยตอนอยู่ที่โน่นน่ะ
แถมยายยังเป็นนาฬิกาปลุกให้เราทุกวันอีกต่างหาก..ตื่นเร็วกันจริงๆเล๊ย
พอยายแกตื่นเช้ามา แกก็จะชอบมานั่งบ่นโน่นนี่
บางครั้งในความที่เราเป็นด็ก..เราเองก็จะเบื่อๆ เซ็งๆ
เพราะนี่มันยังเช้าอยู่เลย..ละอีกอย่างนึง ตอนที่อยู่บ้านยายน่ะ
ไม่มีไรให้ทำเลย..นอกจาก กินๆ นอนๆ ดูทีวี นอนเล่นบนเพลญวนใต้ต้นมะม่วงบ้าง
รึไม่ก็นั่งคุยกับพี่สาว น้องสาว ญาติๆ คนที่มาบ้านยาย

แต่พอลองมองในมุมกลับกัน..ต่อไปถ้าเราต้องไปอยู่ที่อื่น
รึว่าสักวันนึง เราเองแก่ตัวลง แล้วลูกหลานมันคิดกันอย่างนี้
เราจะมิเสียใจแย่เลยรึ...วันต่อมาเลยไปคุยกับแก
เพราะว่าน้องสาวลูกของน้า กับแม่เราเอง กลับบ้านตัวเองกันหมด
เหลือแต่เรากับพี่สาว ลูกพี่ลูกน้องที่มาจากกรุงเทพ
พี่สาวเลยให้เราอยู่เป็นเพื่อนแกจนกว่าแกจะกลับกรุงเทพ

ไม่ได้เจอพี่สาวปีนึง..คิดถึงมากมายเหมือนกัน..
พี่สาวเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่สูงเท่าไหร่ รูปร่างบอบบางกว่าฉันมากเลยล่ะ
แกเลยชอบบ่นว่าฉันอ้วนมาก แถมเรียกฉันว่า "ยัยหมู" อีกต่างหาก
มันก็จริงอย่างที่แกพูดนั่นหละหนา..ฉันอ้วนมากจริงๆ
ช่วงนั้นที่ฟิตๆเรื่องลดน้ำหนักน่ะ ก็ทำได้จริงๆจังๆแค่ อาทิตย์เดียว
แต่มันก็ได้ผลเกินความคาดหมาย ลดไป 2 กิโล ดีใจสุดๆเลย
พอหลังจากนั้นมันก็มีเรื่องอะไรๆยุ่งๆเข้ามามากมาย
เลยไม่มีเวลาไปออกกำลังกายเหมือนเคย จนถึงตอนนี้
ไอ้เจ้าไขมัน มันเลยไม่ยอมออกไปจากตัวฉันสักทีล่ะเนี่ย

แต่ก็เอาเถอะ ถึงยังไงก็ต้องลดลงให้ได้บ้างล่ะ
ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้ยัยนิคเอ๊ย..
แปลกๆแฮะ ขึ้นต้นด้วยเรื่องของยาย..กลับลงท้ายด้วยเรื่องน้ำหนักซะนี่

เกือบลืมไปค่ะ...อาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ ก็กะว่าจะขึ้นไปกรุงเทพสักอาทิตย์ค่ะ
ชวนน้องสาวไว้ละ พี่สาวแกก็บอกว่าให้รีบตามมาเร็วๆ
แกจะได้พาไปเที่ยวบ้าง..เดี๋ยวพอช่วงโน้นที่เราเองขึ้นไปเรียน
พี่แกอาจจะไม่ว่างพาเที่ยวอ่านะ จริงๆว่าจะไปพร้อมพี่สาวตั้งแต่เมื่อวานละ
แต่ว่าอยากชวนน้องสาวไปด้วย แต่เจ้าหล่อนติดเรียนพิเศษซะนี่
อีกอย่างพ่อของน้องสาวเค้าก็อยากให้เราช่วยกระตุ้นน้อง
ในเรื่องของกาเรียนให้มากๆ ก็จะพยายามทำเต็มที่ละกันค่ะ

คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยน๊า..มีความสุขกันมากๆค่ะ

สวัสดีเพื่อนๆทุกคนค่ะ..กลับมาอีกครั้งนึงแล้วนะคะ...แต่เดี๋ยวค่ำๆวันนี้ก็ต้องไปอีก

คือจะบอกว่าจริงๆแล้วไม่ได้ยุ่งอะไรมากมายขนาดนั้นหรอกค่ะ
แต่ว่ามันก็ติดที่ช่วงสงกรานต์..ญาติๆต่างจังหวัดมากันเยอะแยะ
เหมือนเป็นวันรวมญาติอีกวันนึงอ่ะนะ..เลยไม่ค่อยได้อยู่ติดบ้านเท่าไหร่นัก
เมื่อคืนได้กลับมาบ้าน..เพราะว่าพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันเค้ามาทำธุระ
เลยได้กลับมาบ้าน..ไปค้างบ้านยายมา 2 คืนแล้ว ตั้งแต่วันที่ 13 ที่ผ่านมา
เลยไม่มีโอกาสได้ร่วมสวัสดีปีใหม่ไทยกับเพื่อนๆที่นี่เลยค่ะ..เสียดายจัง

ส่วนตัวนิคเองก็ไม่ได้เล่นสงกรานต์ที่ไหนเลยเหมือนกัน
ปีนี้เลยดูเหมือนมันเงียบเหงาท่ามกลางความวุ่นวาย
แต่ก็ได้ออกไปดูบรรยากาศข้างนอกที่เค้าเล่นสาดน้ำกันอย่างสนุกสนาน
ปีนี้บ้านเราดูครึกครื้นกว่าปีที่แล้วมากเลยล่ะค่ะ..มีทั้งเด็ก..ทั้งวัยรุ่น
ออกมาเล่นสาดน้ำกันอย่างถ้วนหน้าจริงๆ..เห็นแล้วก็แอบยิ้มไม่หุบเลย

มีทั้งเล่นสาดกันเองหน้าบ้าน แบบยกถังน้ำมาวางแล้วก็มีสายยาง
มีปืนฉีดน้ำ..มีขันน้ำ..พอมีคนผ่านๆมา ก็เล่นสาดกันอย่างสนุก
ทั้งคนสาดน้ำ แล้วก็มีคนโดนสาดน้ำ
มีแต่รอบยิ้มปนเสียงหัวเราะของผู้คนเต็มไปหมด
งานนี้นิคต้องขอบคุณน้าเจี๊ยบกับพี่สาวมากๆที่มารับไปนั่งรถดูบรรยากาศข้างนอกแบบนี้
ในใจอาจนึกเสียดายที่ไม่ได้ร่วมเล่นน้ำกับเค้าบ้าง..แต่ก็ไม่เสียใจค่ะ
พอได้เห็นแบบนี้แล้วก็รู้สึกดีนะคะ..ที่บ้านเรามีประเพณีที่ดีงามแบบนี้

ในช่วงเดือนเมษาหน้าร้อนที่อากาศไม่เป็นใจในการทำกิจกรรมกลางแจ้งสักเท่าไหร่นัก
ช่วยให้คลายความร้อนลงได้บ้างอ่ะเนอะแต่หลังๆก็ได้ยินข่าวมาเหมือนกันว่า..นี่เล่นกันไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่นัก
แต่ก็เข้าใจทั้งในความคิดแง่บวก แล้วก็แง่ลบค่ะ
แล้วก็ไม่ได้สนับสนุนให้เล่นน้ำกันแบบไม่สุภาพแบบนั้นด้วย
ถึงยังไงเราก็คนไทยอ่ะเนอะ ต้องรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงามของเราไว้
ให้อยู่สืบทอดไปยังชั่วลูกชั่วหลานของเราต่อไปค่ะ..

แห่ะๆ เล่าความหลังซะนานเลยค่ะ...เพราะว่าไม่ได้อัพบล๊อกนานแล้วตามเคย..
ขอขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆ ทุกคนมากๆที่เข้ามาในบล๊อกนิค ตอนที่นิคไม่อยู่ค่ะ
มีแวะเวียนกันมาสาดน้ำกันจนชื่นฉ่ำใจจริงๆ
เมษาหน้าร้อนนี้หวังว่าคงทำให้ทุกๆคนมีความสุขกายสุขใจกันอย่างถว้นหน้านะคะ
ขอถือโอกาส สวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังด้วยคนค่ะ

ดอกลิลลี่ทุกดอก..สำหรับคุณคนพิเศษที่ฉันเรียกว่า "เพื่อน"