สวัสดียามบ่ายค่ะเพื่อนๆ นิคหายไปนานอีกตามเคยค่ะ
ทุกคนเป็นไงบ้าง..สบายดีกันนะคะ?
กลับมาบ้านคราวนี้..อย่างแรกที่รู้สึกเลย..คิดถึงบ้านจัง
ไม่ได้อยู่อาทิตย์นึงยังคิดถึงเลยนะเนี่ย
แล้วนี่ถ้าวันนั้นมาถึงล่ะ? วันที่เราต้องออกไปอยู่ที่อื่น
ที่ที่ไกลแสนไกล..เราคงจะคิดถึงบ้านหลังนี้เอามากๆแน่
พูดแล้วก็ไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย..แต่ทำไงได้
นั่นมันคืออนาคตของเราเชียวนะ..เราเองก็ต้องเข้าใจ
จะละทิ้งมันไปก็ไม่ได้..ต้องยอมรับความเป็นจริง
และพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างให้มันดีที่สุด
เชื่อมั่นด้วยล่ะว่า..เราต้องทำให้ได้..ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้นะยัยนิค
เมื่อวานอย่างที่เขียนคอมเมนท์ไว้ในเอนทรี่ที่แล้วว่าจะอัพบล๊อก
แต่ว่าง่วงๆ เหนื่อยๆด้วย เลยของีบเอาแรงก่อน
วันนี้ตื่นมาตอน 06.48 น. ลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วก็กลับมานอนต่อ
เพราะรู้สึกเพลีย..แล้วก็ยังเช้าอยู่เลยนะเนี่ย
ปกตินี่ถ้าไม่สาย ไม่เที่ยง ไม่ยอมตื่นหร๊อก..อิอิ
จนโดนยายบ่นทุกวันเลยตอนอยู่ที่โน่นน่ะ
แถมยายยังเป็นนาฬิกาปลุกให้เราทุกวันอีกต่างหาก..ตื่นเร็วกันจริงๆเล๊ย
พอยายแกตื่นเช้ามา แกก็จะชอบมานั่งบ่นโน่นนี่
บางครั้งในความที่เราเป็นด็ก..เราเองก็จะเบื่อๆ เซ็งๆ
เพราะนี่มันยังเช้าอยู่เลย..ละอีกอย่างนึง ตอนที่อยู่บ้านยายน่ะ
ไม่มีไรให้ทำเลย..นอกจาก กินๆ นอนๆ ดูทีวี นอนเล่นบนเพลญวนใต้ต้นมะม่วงบ้าง
รึไม่ก็นั่งคุยกับพี่สาว น้องสาว ญาติๆ คนที่มาบ้านยาย
แต่พอลองมองในมุมกลับกัน..ต่อไปถ้าเราต้องไปอยู่ที่อื่น
รึว่าสักวันนึง เราเองแก่ตัวลง แล้วลูกหลานมันคิดกันอย่างนี้
เราจะมิเสียใจแย่เลยรึ...วันต่อมาเลยไปคุยกับแก
เพราะว่าน้องสาวลูกของน้า กับแม่เราเอง กลับบ้านตัวเองกันหมด
เหลือแต่เรากับพี่สาว ลูกพี่ลูกน้องที่มาจากกรุงเทพ
พี่สาวเลยให้เราอยู่เป็นเพื่อนแกจนกว่าแกจะกลับกรุงเทพ
ไม่ได้เจอพี่สาวปีนึง..คิดถึงมากมายเหมือนกัน..
พี่สาวเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่สูงเท่าไหร่ รูปร่างบอบบางกว่าฉันมากเลยล่ะ
แกเลยชอบบ่นว่าฉันอ้วนมาก แถมเรียกฉันว่า "ยัยหมู" อีกต่างหาก
มันก็จริงอย่างที่แกพูดนั่นหละหนา..ฉันอ้วนมากจริงๆ
ช่วงนั้นที่ฟิตๆเรื่องลดน้ำหนักน่ะ ก็ทำได้จริงๆจังๆแค่ อาทิตย์เดียว
แต่มันก็ได้ผลเกินความคาดหมาย ลดไป 2 กิโล ดีใจสุดๆเลย
พอหลังจากนั้นมันก็มีเรื่องอะไรๆยุ่งๆเข้ามามากมาย
เลยไม่มีเวลาไปออกกำลังกายเหมือนเคย จนถึงตอนนี้
ไอ้เจ้าไขมัน มันเลยไม่ยอมออกไปจากตัวฉันสักทีล่ะเนี่ย
แต่ก็เอาเถอะ ถึงยังไงก็ต้องลดลงให้ได้บ้างล่ะ
ให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้ยัยนิคเอ๊ย..
แปลกๆแฮะ ขึ้นต้นด้วยเรื่องของยาย..กลับลงท้ายด้วยเรื่องน้ำหนักซะนี่
เกือบลืมไปค่ะ...อาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ ก็กะว่าจะขึ้นไปกรุงเทพสักอาทิตย์ค่ะ
ชวนน้องสาวไว้ละ พี่สาวแกก็บอกว่าให้รีบตามมาเร็วๆ
แกจะได้พาไปเที่ยวบ้าง..เดี๋ยวพอช่วงโน้นที่เราเองขึ้นไปเรียน
พี่แกอาจจะไม่ว่างพาเที่ยวอ่านะ จริงๆว่าจะไปพร้อมพี่สาวตั้งแต่เมื่อวานละ
แต่ว่าอยากชวนน้องสาวไปด้วย แต่เจ้าหล่อนติดเรียนพิเศษซะนี่
อีกอย่างพ่อของน้องสาวเค้าก็อยากให้เราช่วยกระตุ้นน้อง
ในเรื่องของกาเรียนให้มากๆ ก็จะพยายามทำเต็มที่ละกันค่ะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยน๊า..มีความสุขกันมากๆค่ะ
บางครั้ง เวลาอยู่ห่างบ้าน จะรู้สึกคิดถึงครอบครัว
(ฝันไปเรื่อยเปื่อย บ้านพี่มีหลายหลังอ่า อิอิ)
คนแต่ละคนไม่เหมือนกันนะ
..ซึ้ง.. เพลง
